Grèce

Ελένη, μάθε να μην γυρίζεις ποτέ πίσω.
Κι αν κυριεύτηκε η Τροία,
κι αν παίρνονται τα κάστρα τα περήφανα,
κι αν ζώνουν το παλάτι εχθροί,
κι αν φτάνουν μες στα δώματα
οι θρήνοι από τα τείχη,
πάσχισε εσύ αιχμάλωτη να μην πιαστείς.
Πάντα θα υπάρχει κάποια δίοδος μυστική
για να ξεφύγεις,
να μην προσπέσεις στου Μενέλαου
τη διάθεση.
Ακόμα κι αν συλλογίζεσαι
πως δεν θα είναι ολότελα πικρή η επιστροφή
μα κάπως σαν λιμάνι, σαν καταφύγιο βολικό
μετά τη μάταιη φυγή σου, αρνήσου.
Πάσχισε εσύ να βρεις μονάχα την έξοδονα φύγεις.
Και μη λυπάσαι για την εστία,
το τζάκι, τους δικούς που εκεί στη Σπάρτη έχουν μείνει.
Και μη σκεφτείς πως θα ήταν μία λύση
η επιστροφή – φύγε Ελένη.
Μη φοβάσαι χωρίς εφόδια να κινήσεις
για το άγνωστο.
Συλλογίσου μόνο τις χώρες τις ιδανικές
που ονειρευόσουνα εκεί στη Σπάρτη,
τους τόπους που αναζήταγες
κι έφυγες για την Τροία
και πες πως τώρα είναι ευκαιρία για σένα
να τις προσεγγίσεις. Και πες πως τώρα
είναι ευκαιρία για σένα ν’ αρχίσεις
όλο να προχωράς.

Ira Feloukatzi
– – –
( in ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΣΤΑ ΔΟΝΗΤΙΚΑΤΟΠΙΑ )

site de l’auteure : www.ira-feloukatzi.fr

– – –
(traduction française par Vassilis Vassilikos)

HELENE

Hélène,
Apprends à ne jamais retourner en arrière.
Même si Troie est tombée
si les fières citadelles succombent
si les ennemis encerclent le palais
si les lamentations te parviennent des remparts
ne te laisse pas capturer.
Il y aura toujours une issue secrète
pour t’échapper
ne plus te soumettre encore
au bon plaisir de Ménélas.
Même si tu penses que le retour
ne serait pas si amer
qu’il pourrait être un havre
un refuge confortable
après ta vaine fuite
refuse !
Fais tout pour trouver l’issue.
Ne regrette pas le foyer
la famille restée à Sparte.
Ne crois pas que le retour
soit une solution – pars, Hélène!
Ne crains pas d’aller sans bagages
vers l’inconnu.
Pense seulement aux pays idéaux
dont tu rêvais à Sparte
aux lieux que tu cherchais en partant pour Troie
et dis-toi qu’à présent ils sont tout proches.
Et qu’à présent pour toi un chemin s’ouvre
pour aller toujours
en avant.

– – –
(in Paysages Vibrants, éd. L’Harmattan)

Πάντα περιμένουμε κάτι να τελειώσει
για ν’ αρχίσει επιτέλους αυτό που προσδοκούμε
Φοράμε την ελπίδα μας
κι οδεύουμε στο χρόνο
αθόρυβα
σπέρνοντάς τον με όνειρα

Σε κάποιο σημείο
νιώθουμε την ψυχή μας να τρέμει
γδύνουμε πυρετωδώς το σώμα μας
μετά κοιτάμε έκθαμβοι
-θαρρείς βρισκόμαστε σε μουσείο τέχνης-
το έργο των βασάνων μας
με τις ποδοπατημένες επιθυμίες μας

Γυμνοί κι αδύναμοι
σαν να ξυπνάμε από μια βαριά αρρώστια
περιμένουμε να περάσει ο πυρετός
και ξαναφοράμε
την ελπίδα μας

Constance Dima

http://www.constance-dima.com/

(traduction française par l’auteure elle-même)

Espoir

Toujours on attend
que quelque chose s’achève
que commence enfin le premier de nos songes
on se vêt du voile de l’espoir
et on progresse dans le temps
sans bruit
en le parsemant de rêves

A un certain point
on sent l’âme frémir
on se dévêt fiévreusement
se découvre avec des yeux ébahis
comme la statue d’un musée
chef d’œuvre de ses souffrances
désirs enfouis
désemparés, dénudés

Rescapé improbable on attend
que la fièvre passe
puis on se revêt
de l’espoir

Hope

 Always waiting for something to end
so what we truly anticipate can finally begin
Clothed in hope
we move through time
silently
sowing it with dreams 

At some point
the soul shudders
we undress our body feverishly
and then gaze incredulously
– as if in an art museum –
at the masterpiece of our suffering
created by our trampled desires 

Naked and exhausted
as if just rousing from a grave illness
we wait for the fever to pass
then wearily cover ourselves again
in hope

Translation from Greek: SOTIRIS BIZIOURAS

Dimitris P. Kraniotis/ Δημήτρης Π. Κρανιώτης

La Fin

Le goût des fruits
ne part pas
de ma bouche,
mais la tristesse des mots
détruit les nuages
et presse la neige
comptant les cailloux.
Mais toi,
tu m’as pas dit
pourquoi tu m’as trompe,
pourquoi avec la peine
et l’injuste tu voudrais
dire, que la fin
se brûle toujours
avec des larmes.

The  End

The savour of fruits
still remains
in my mouth,
but the bitterness of words
demolishes the clouds
and wrings the snow
counting the pebbles.
But you never told me
why you deceived me,
why with pain
and injustice did you desire
to say that the end
always in tears
is cast to flames.

Το Τέλος

Η γεύση των φρούτων
δεν φεύγει
απ’ το στόμα μου,
μα η πίκρα των λόγων
γκρεμίζει τα σύννεφα
και στύβει το χιόνι,
μετρώντας τα βότσαλα.
Μα εσύ
δεν μου είπες
γιατί με ξεγέλασες,
γιατί με τον πόνο
και τ’ άδικο θέλησες,
να πεις πως το τέλος
πάντα με δάκρυα
καίγεται.

Ligne Imaginaire

By Mar_eli

Dimitris P. Kraniotis

Fumées
des cigarettes
et tasses
pleines de café,
à côté
de la ligne imaginaire,
sur la quelle la vitesse
des mots
s’ appuie
et envoie un signale
à mon silence
blessé.

Νοητή Γραμμή

Καπνοί
από τσιγάρα
και κούπες
γεμάτες καφέ,
δίπλα
στη νοητή γραμμή,
που η δίνη
των λέξεων
ακουμπά
και γνέφει
τραυματισμένη
τη σιωπή μου.

ILLUSIONS

Des rides muettes
sur notre front
les limites de notre histoire,
jettent de petits regards
à de petits poèmes d’Homère.
Des illusions
pleines de consciences
libèrent
des murmures blessés
qui sont devenus l’écho
dans des grottes lumineuses
des bêtes et des innocents.

Ψευδαισθήσεις

Βουβές ρυτίδες
στο μέτωπό μας
τα σύνορα της ιστορίας,
ρίχνουν κλεμμένες ματιές
σε στίχους του Ομήρου.
Ψευδαισθήσεις
γεμάτες ενοχές
λυτρώνουν
τραυματισμένους ψίθυρους,
που έγιναν αντίλαλοι
σε φωτισμένες σπηλιές
ανόητων κι αθώων.

LES IDÉAUX

Des montagnes enneigées,
des monuments anciens,
le nord qui nous signe,
la pensée qui coule,
des images mouillées
par les hymnes de notre histoire,
des mots épigraphiques
faits par des idéaux géométriques.

Ιδανικά

Βουνά χιονισμένα,
μνημεία αρχαία,
βοριάς που μας γνέφει,
σκέψη που κυλά,
εικόνες βαμμένες
με ύμνους ιστορίας,
λέξεις επιγραφών
με ιδανικά γεωμετρίας.

Ligne Imaginaire (ISBN : 960-90107-1-7, Larissa, Grèce, 2005)

(c) Dimitris P. Kraniotis
Avec l’aimable autorisation de l’auteur

Notice biobiblio

Dimitris P. Kraniotis est un poète Grec né le 1966 à Stomio, une ville près de la mer à la Grèce centrale. Il a fait des études à la Faculté de Médecine de l’Université de Thessalonique. Il est devenu pathologue spécialiste et travail à Larissa, Grèce. Il est President de la Société Mondiale des poètes (WPS) et Sous-President de l’Union des écrivains et poètes de Larissa. Il a publié trois sélections poétiques :
Des Traces (1985)
Des Visages Céramiques (1992)
Ligne Imaginaire (2005)